دانشگاه سمنان هنرهای کاربردی 2252-0260 5 3 2025 11 22 Speciology of Motifs and Decorations of Anthology of Amir Shahi of Sabzevari Kept in the Metropolitan Museum گونه شناسی نقوش و تزیینات جُنگ ادبی امیرشاهی سبزواری محفوظ در موزه متروپولیتن 5 22 10255 10.22075/aaj.2024.34515.1263 FA آرزو پایدارفرد استادیار، گروه فرش و هنر اسلامی، دانشکده هنر، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. 0000-0002-7950-1136 مریم عظیمی نژاد استادیار، گروه صنایع دستی، دانشکده هنر، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. 0000-0003-4766-0287 Journal Article 2024 06 21 The anthology kept in the Metropolitan Museum, which contains some of Shahi’s poems, is one of the valuable literary anthologies, decorated with the Iranian binding art, illuminated manuscripts, and calligraphy in Nastaliq. This anthology has been compiled by the effort of Amir Aq Malek bin Jamaluddin Firouzkohi, known as Amir Shahi of Sabzevari, calligrapher, poet and musician of the 9th century AH, and it is now kept in the Metropolitan Museum. This study tends to examine and Speciology the art of manuscript illumination of this edition, the Anthology of Amir Shahi of Sabzevari. Thus, the present study tends to answer this question: What are the form and structural features of the motifs and decorations of the Shahi’s anthology belonging to the Timurid period? The methodology used is descriptive-analytical and data is collected by the documentation method. The results show that the pages in the Shahi’s manuscript have a similar structure. A large part of the page includes a border with simple decorations and gold details on the background. The writing is in Nastaliq in the background with the darkest color. The main inscription includes a decorative frame with phrases written in Thuluth. Sub-inscriptions are small and usually multiple with similar colors and decorations, following the main inscription. جُنگ ادبیِ محفوظ در موزه متروپولیتن که برخی از اشعار امیرشاهی سبزواری در آن کتابت شده یکی از گلچین های ادبی ارزشمندی است که مزیّن به هنر تجلید ایرانی، نقوش تذهیب و خوشنویسی به خط نستعلیق است. این جُنگ، به همت و با هنر امیر آق ملک بن جمالالدین فیروزکوهی مشهور به امیرشاهی سبزواری، خوشنویس، مُذَهِّب، شاعر و موسیقی دان قرن نهم هجری قمری به یادگار مانده است و هم اکنون در موزه متروپولیتن نگهداری می شود. هدف پژوهش، بررسی و گونه شناسی هنر تذهیب این نسخه، جُنگ ادبی امیر شاهی سبزواری، است. بر این اساس پرسش اصلی این پژوهش بر این وجه است: نقوش و تزیینات صفحات موجود در جُنگ ادبی امیرشاهی سبزواری متعلق به دوره تیموری دارای چه ویژگی های فرمی و ساختاری است؟ این پژوهش از نوع کیفی است که به روش توصیفی_ تحلیلی انجام شده و جمع آوری اطلاعات به روش اسنادی صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تزیین صفحات متن در نسخه خطی دیوان امیرشاهی سبزواری از ساختار مشابه ی برخوردارند. بخش اعظم کاغذ شامل حاشیه ای با تزیینات ساده و جزئی پردازی طلایی (زرافشان) بر زمینه ی نخودی کاغذ است. نوشتار با خط نستعلیق در زمینه ای با تیره ترین رنگ متن قرار گرفته. کتیبه ی اصلی، شامل قابی تزیینی با عباراتی با خط ثلث است و کتیبه های فرعی به صورت کوچک و معمولاً چندتایی با مشابهت رنگ و تزیینات، از کتیبه ی اصلی تبعیت کرده اند. بررسی و شناسایی تزیینات متن و نوع خوشنویسی آن، نشان از وحدت رویه در تمامی صفحات نسخه دارد که احتمالاً توسط هنرمند واحدی صورت گرفته و یا محصول یک کارگاه هنری همسان است.

https://aaj.semnan.ac.ir/article_10255_d093e56ef752adba41e5eaf26d1960a7.pdf

دانشگاه سمنان هنرهای کاربردی 2252-0260 5 3 2025 11 22 The Role of Lithography in the Diversity of Shahnameh Illustration Styles During the Qajar Era, Focusing on the Image of the Jamshid Kingdom نقش چاپ سنگی در تنوع سبک مصورسازی شاهنامه در دوره قاجار با تمرکز بر نگاره پادشاهی جمشید 23 42 10259 10.22075/aaj.2025.35321.1294 FA مرضیه زمانی پور دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه پژوهش هنر، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. فرهاد خسروی بیژائم دانشیار، گروه کتابت و نگارگری، دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-4625-5063 Journal Article 2024 10 14 The Qajar era is a special period between traditions and future innovations manners in Iran. In according, the consequence of traditional Iranian arts, historical self-awareness of the people and increasing familiarity with the manifestations of Western culture and art, can be seen in the art of this era. Since a part of the culture of Iran was preserved through the Persian paintings and lithographic images, it is admissible to analyze the cultural factors affecting lithographic paintings. Therefore, the present study tries to answer the question: What were the illustration styles influencing the motifs of the Shahnamehs printed in the Qajar period? The information of this research has been compiled as a library method. Then, descriptive and analytical methods have been used to achieve the results. For this purpose, from the fifteen common paintings in the five Shahnamehs that have been illustrated and printed in 1265 AH, 1275 AH, 1307 AH, 1316 AH and 1319 AH; The paintings of Jamshid's kingdom has been studied as the first same paintings in these Shahnamehs. The results show that the images of lithographed Shahnamehs were able to create a kind of multifaceted interaction between ancient motifs, Islamic art and European painting effects while preserving their identity and culture. The results also indicate that despite the influence of all examples of archaic culture, Shahnamehs 1307 AH and 1319 AH, had the greatest impact in this regard. The most important influential factor in the illustration of Shahnamehs of 1265 AH and 1275 AH is the Iranian-Islamic painting culture and the least effective factor is the of European painting styles. European paintings gradually became the most influential cultural component in later editions. دوره قاجار، دورانی میان سنت‌های پیشین و نوآوری‌های آینده است و به همین دلیل، برآیندی از هنر سنتگرای ایران، خودآگاهی تاریخی مردم و آشنایی روز افزون با مظاهر فرهنگ و هنر غرب، در هنر این دوره به چشم می خورد. از آن جا که بخشی از فرهنگ ایران زمین از طریق هنر نگارگری، حفظ و بقاء یافت و تصاویر چاپ‌سنگی نیز دنباله رو نگارگری پیشین بود، می توان با تأمل در نگاره های چاپ سنگی، به تجزیه و تحلیل عوامل فرهنگی مؤثر بر آن پرداخت. لذا پژوهش حاضر می کوشد تا به این پرسش پاسخ دهد که: سبک‌های مختلف تأثیرگذار بر نقوش شاهنامه های چاپ‌سنگی دوره قاجار چه بوده است؟ اطلاعات این پژوهش، به صورت اسنادی تدوین گردیده و جهت دستیابی به نتایج از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شده است. بدین منظور، از پانزده نگاره مشترک در پنج شاهنامه که در سال‌های 1265 هـ.ق، 1275 هـ.ق، 1307 هـ.ق، 1316 هـ.ق و 1319 هـ.ق، تصویرگری و چاپ‌سنگی شده اند؛ نگاره پادشاهی جمشید، به عنوان اولین نگاره مشترک در شاهنامه ها مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که تصاویر شاهنامه‌های چاپ سنگی، توانست نوعی تعامل چندسویه میان نقوش باستانی، هنر دوران اسلامی و جلوه های نقاشی اروپایی را با حفظ هویت و فرهنگ خویش ایجاد نماید. نتایج همچنین بیانگر آن است که با وجود تأثیرپذیری تمامی نمونه ها از فرهنگ باستان گرایی، شاهنامه 1307 هـ.ق و 1319 هـ.ق، در این زمینه بیشترین تأثیرپذیری را داشته است. مهم ترین عامل تأثیرگذار در تصویرگری شاهنامه های 1265 هـ.ق و 1275 هـ.ق، فرهنگ نگارگری ایرانی- اسلامی و کم اثرترین عامل، اسلوب نقاشی اروپایی است. شیوه‌های نقاشی اروپایی به تدریج در نسخه‌های بعدی، به مؤثرترین مؤلفه فرهنگی تبدیل می‌شوند.

https://aaj.semnan.ac.ir/article_10259_e44cf9762b402f5d8b5bc36f60304a15.pdf

دانشگاه سمنان هنرهای کاربردی 2252-0260 5 3 2025 11 22 A Comparative Study of Modernization in the Qaba of Turkmen and Kazakh Women in the Development of Creative Industries مطالعه تطبیقی نوگرایی در قبای بانوان ترکمن و قزاق در مسیر توسعه صنایع خلاق 43 61 10095 10.22075/aaj.2025.35744.1308 FA سمانه شهری نژاد دانشجوی دکتری، گروه پژوهش هنر، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران. ابوالقاسم دادور استاد، گروه پژهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. ابوالفضل داودی رکن آبادی استاد، گروه طراحی پارچه و لباس، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد، یزد، ایران. 0000-0001-8279-2803 تورج فشندکی استادیار، گروه گرافیک، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد آذربایجان شرقی، شبستر، ایران. Journal Article 2024 10 29 The clothing of Turkmen and Kazakh women in Golestan province has an extensive analytical history. Many of the patterns used in clothing (women's headgear) have cultural, religious and symbolic meanings and roots. The purpose of this research is to find an answer to the question of how the production of creative cultural industries is possible by identifying and examining the symbols and signs of the headgear? The research method is comparative-analytical, in which an attempt has been made to examine the components of sustainable employment generation by comparative study of modernization in Turkmen and Kazakh women's headgear in the development of creative industries. Which determines the preservation and sustainability of cultural heritage in the domestic economy and statistical data analysis. The implementation method is as follows: from a sample of 384 people, 192 Turkmen women and 192 Kazakh women were selected. In data analysis, descriptive statistics methods (minimum, maximum, mean and standard deviation) as well as inferential statistics (Student's t-test) and t-test for independent groups and ANOVA test were used. These tests were performed using SPSS25 software. In the analysis of cultural developments, there is a significant relationship between changes in traditional costumes and motifs as research variables. The results of the research show that the Turkmen ethnicity has played a more important role than the Kazakh ethnicity in the production and promotion of creative cultural industries. The reasons for this can be attributed to the extensive presence of women in the scientific, economic, cultural and social sectors inside and outside Golestan province. Statistical data indicate that sustainable employment of women in the province in the sector of entering into creative cultural development plays an important role in cultural and economic terms. Therefore, updating designs as cultural goods can open a new window for the cultural and artistic economy of local communities to enter society. پوشاک بانوان ترکمن و قزاق در استان گلستان دارای پیشینه تحلیلی گسترده ای است. بسیاری از نقش های به کاررفته در تن پوش ها (قبای رویی بانوان) دارای معانی و ریشه های فرهنگی، دینی و نمادشناختی است. هدف از این پژوهش یافتن پاسخ به این پرسش است که تولید صنایع خلاق فرهنگی با شناسایی و بررسی نمادها و نشانه های قبا چگونه امکان پذیر بوده؟ روش پژوهش تطبیقی– تحلیلی است، که در آن سعی شده است با مطالعه تطبیقی نوگرایی در قبای بانوان ترکمن و قزاق در مسیر توسعه صنایع خلاق، به بررسی مؤلفه های اشتغال زایی پایدار پرداخته شود. که در امر اقتصاد داخلی و تحلیل داده های آماری، حفظ و پایداری میراث فرهنگی را رقم میزند. روش اجرا به این صورت این گونه است که از تعداد 384 نفر افراد نمونه، 192 نفر از بانوان قوم ترکمن و 192 نفر از بانوان قوم قزاق انتخاب گردید. در تجزیه و تحلیل داده ها، از روش‌های آمار توصیفی (حداقل، حداکثر، میانگین و انحراف معیار) و همچنین آمار استنباطی (آزمون t استیودنت) و (آزمون t) برای گروه‌های مستقل و (آزمون آنوا) استفاده شده است. این آزمون‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS25 انجام شده اند. در تحلیل تحولات فرهنگی، تغییرات قبا و نقشمایه های سنتی به عنوان متغیرهای پژوهش رابطه ی معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد که قومیت ترکمن نسبت به قومیت قزاق، در عرصه تولید و ترویج صنایع خلاق فرهنگی نقش مهمی داشته اند. دلایل آن را می توان حضور گسترده زنان در بخش های علمی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی در داخل و خارج از استان گلستان دانست. داده های آماری حاکی از آن است که اشتغال زایی پایدار زنان استان در بخش ورود به توسعه خلاق فرهنگی نقش حائز اهمیتی به لحاظ فرهنگی و اقتصادی دارد. از این رو، به روزرسانی طرح ها به عنوان کالاهای فرهنگی می تواند، دریچه ی جدیدی را برای ورود اقتصاد فرهنگ و هنر جوامع محلی به سوی جامعه بگشاید.

https://aaj.semnan.ac.ir/article_10095_253d812cbfbb77c03b910f9897e9487d.pdf

دانشگاه سمنان هنرهای کاربردی 2252-0260 5 3 2025 11 22 A Comparative Study of Human Forms in the Paintings of Mirza Agha Emami and Haj Mosaverol-Molki مطالعه تطبیقی فرم‌های انسانی در آثار نگارگری میرزاآقا امامی و حاج مصورالملکی 63 79 10265 10.22075/aaj.2025.34636.1269 FA زهرا مهدوی قهساره دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه صنایع دستی، دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. قباد کیانمهر استاد، گروه صنایع دستی، دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. 0009-0001-5315-421x بهاره تقوی نژاد دانشیار، گروه صنایع دستی، دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. 0009-0004-2478-8768 Journal Article 2024 07 10 The process of changes in human motifs in Iranian painting began with the naturalistic vision of Kamal al-Din Behzad in the Timurid period, was revived by Reza Abbasi in the late Safavid period, and continued by his students. It remained unfinished with the end of the Safavid Isfahan School until Mirza Agha Emami, a painter of the late Qajar and early Pahlavi periods, studied the works of painting of past schools and the experience of contemporary painting, and tried to integrate them together, creating a great transformation in Iranian painting. The present study has studied the visual characteristics of the human form in the works of painting by Mirza Agha Emami and Hajj Muswar al-Molk. The important issue is the representation of the visual characteristics of the works of painting that have emerged from past schools in the contemporary era. Accordingly, the purpose of this study is to seriously investigate how human motifs began to change in Iranian painting. The questions that are raised are: What are the characteristics of the human forms by Mirza Agha Emami and Hajj Muswar al-Molk? What are the similarities and differences between the human forms of the paintings of Mirza Agha Emami and Hajj Muswar al-Maliki? This research was conducted using an analytical-comparative method and the method of collecting field and documentary information. The results indicate that the human forms of the paintings of Master Mirza Agha Emami are the initiators of the process of Iranianizing Iranian painting seriously throughout the life of the painter, which includes new features including Iranian faces with gender separation, more realistic bodies, inducing emotions, more natural colors along with school processes, and repetitive and non-Iranian forms such as Semitic and Mongolian features have been eliminated as much as possible, which this process was also continued by Hajj Muswar al-Maliki (in a more developed and realistic form). روند تغییرات نقوش انسانی در نگارگری ایران توسط دید ناتورالیسم کمال‌الدین بهزاد از دوره تیموری آغاز، در اواخر دوره صفوی توسط رضا عباسی احیاء و توسط شاگردان وی ادامه و با پایان یافتن مکتب اصفهان صفوی ناتمام ماند تا این که میرزاآقا امامی نقاش اواخر دوره قاجار و اوایل پهلوی با مطالعه آثار نگارگری مکاتب گذشته و تجربه نقاشی معاصر، سعی بر ادغام آن‌ها با یکدیگر نمود و تحول بزرگی را در نگارگری ایرانی ایجاد کرد. پژوهش حاضر به مطالعه ویژگی‌های بصری فرم‌انسانی آثار نگارگری میرزاآقا امامی و حاج مصورالملک پرداخته است. مسئله‌ مهم بازنمایی ویژگی‌های بصری آثار نگارگری است که از مکاتب گذشته در دوران معاصر پدیدار شده است، بر این اساس هدف از این پژوهش تغییرات نقوش انسانی در نگارگری ایرانی به طور جدی است. پرسش‌هایی که مطرح می‌شود این است ویژگی‌ فرم‌های انسانی ایرانی شده توسط میرزاآقا امامی و حاج مصورالملکی چیست؟ شباهت‌ها و تفاوت‌ها فرم‌های انسانی آثار نگارگری میرزاآقا امامی و حاج مصورالملکی چیست؟ این پژوهش به روش تحلیلی- تطبیقی انجام ‌شده و شیوه‌ی جمع‌آوری اطلاعات میدانی و اسنادی است. نتایج حاکی از آن است که فرم‌های انسانی آثار نگارگری استاد میرزاآقا امامی آغازگر روند ایرانی‌سازی نگارگری ایرانی به طور جدی در طول حیات نگارگری است که ویژگی‌های نو شامل چهره‌ ایرانی با تفکیک جنسیت، اندام‌ واقعی‌تر، القای احساسات، رنگبندی‌های‌ طبیعی‌تر همراه با پردازهای مکتبی است، همچنین فرم‌های تکراری و غیر ایرانی چون ویژگی‌های سامی و مغولی را تا حد امکان حذف شده است که این روند توسط حاج مصورالملکی نیز (به صورت متکامل‌تر و واقع‌گرایانه‌تر) ادامه یافت.

https://aaj.semnan.ac.ir/article_10265_88591b4d3219675bdeb33584b755f680.pdf

دانشگاه سمنان هنرهای کاربردی 2252-0260 5 3 2025 11 22 The Mystical Behavior of «Mantiq al-Tayr» in the Style of «Behzad» سلوک عرفانی «منطق‌الطیر» در قلم «بهزاد» 81 93 10266 10.22075/aaj.2025.33055.1207 FA کریم اسکندری مربی، گروه نقاشی، دانشگاه هنر شیراز، شیراز، ایران. مونا هنرمند مربی، گروه نقاشی، مؤسسه آموزش عالی هنر شیراز، شیراز، ایران. Journal Article 2024 01 19 Attar is a pioneer in the field of mystical literature, and Kamal al-Din Behzad is one of the most prominent painters in Iranian art history. Both figures made significant contributions to Iranian culture, expressing its depth through symbolic and enigmatic expression. The painting under examination is an illustration by Behzad depicting a scene from Attar’s Mantiq al-Tayr (The Language of the Birds). This study explores the interplay between literary and visual symbolism, and the extent to which the complexity of Iranian mystical thought is reflected through artistic representation. It is hypothesized that Behzad, beyond visualizing the symbolic narrative of Mantiq al-Tayr, employed his own semantic creativity to construct new conceptual layers. The aim of this research is to identify symbolic elements in the painting and examine their alignment with the literary text. The study adopts a descriptive-analytical approach and is based on library sources. The central question is: how did Behzad convey Attar’s religious and mystical ideas through the medium of painting? Findings suggest that while part of the painting directly illustrates the narrative, the overall composition reflects Behzad’s interpretive freedom. The symbolic elements used in the painting are not confined to the specific story of “the long-bearded man”; rather, they draw from various sections of Mantiq al-Tayr, reflecting Attar’s broader mystical vision. In visualizing the poem, Behzad integrates his own worldview with Attar’s, thereby completing the narrative. Behzad’s challenge lay in translating abstract mystical themes into visual language, given the inherent differences between literary and pictorial expression. The story of “the long-bearded man” portrays the illusion and dependency of the ascetic figure. Behzad expands this narrative through visual elements that depict stages of self-cultivation, harmonizing the development of the individual with that of nature. He renders Attar’s surreal symbolism in a realistic and everyday visual context. عطار پرچم دار حوزه ادبیات عرفانی است و کمال‌الدین بهزاد از برجسته‌ترین نقاشان ایران؛ که هر دو دستاوردی خلاقانه برای فرهنگ ایران داشتند و آن را با زبانی رمزآمیز و نمادپردازانه ارائه کردند. نگاره مورد پژوهش به قلم کمال‌الدین بهزاد از منطق‌الطیر عطار است. مسئله این است که رمزگرایی و نمادپردازی دو حوزه ادبیات و نقاشی، چگونه اثری پدید آورده‌است و تا چه حد پیچیدگی فرهنگ ایران را از لحاظ اندیشه و هنر بازتاب داده شده است؟ فرض بر این است که بهزاد افزون بر نمادپردازی منطق‌الطیر، خلاقیت خود را در معناپردازی به کارگرفته تا مفهومی تازه ایجاد کند. هدف از این پژوهش دستیابی به رموز نگارگری به وسیله تطبیق با متن است. با تکیه بر روش توصیفی ـ تحلیلی و گردآوری اسنادی داده‌ها، پیگیری این پرسش پیش رو است که بهزاد در انتقال مفاهیم حکمی ـ عرفانی عطار با ابزار نقاشی چگونه عمل کرده‌است؟ نتایج این تحقیق نشان می دهد که در بخشی از نگاره «مرد ریش بلند» به طور مستقیم به تصویرگری متن منطق‌الطیر پرداخته شده است اما بخش اصلی، عملکرد آزادانه بهزاد است؛ نمادهای به کاررفته در نگاره در داستان مورد نظر وجود ندارد اما در دیگر بخش‌های کتاب منطق‌الطیر قابل ردیابی است. بهزاد در تصویرگری این شعر با تکیه بر جهان‌بینی عطار، جهان‌بینی و تحلیل خود را نیز در اثر وارد کرده‌است و نتیجه‌گیری را تکمیل کرده‌است. دشواری کار بهزاد در آن جاست که دنیای تصویری ادبیات و نقاشی تفاوت فراوان دارد و تبدیل مضامین عرفانی به تصویر بسیار پیچیده است. داستان «مرد ریش بلند» در منطق‌الطیر بیانگر وابستگی و تزویر انسان زاهد است و در نقاشی بهزاد با عناصر بصری، داستان تکمیل شده و مراحل تزکیه‌ی نفس به‌گونه‌ای به تصویر درآمده‌اند که سیر تزکیه در انسان و طبیعت به‌صورت هم‌زمان و هماهنگ نمایش یافته است. بهزاد نمادپردازی فراواقعی عطار را با شیوه‌ای کاملاً واقع‌گرا و در بستر زندگی روزمره به تصویر کشیده است.

https://aaj.semnan.ac.ir/article_10266_0634ac7160d3fd64ddf19bdcbdd401bb.pdf

دانشگاه سمنان هنرهای کاربردی 2252-0260 5 3 2025 11 22 Stylistics Comparison of Prophet’s Ascension in Painting and Reverse Painting on Glass تطبیق سبک‌شناسانه نگاره معراج پیامبر در نگارگری و نقاشی پشت شیشه 95 110 10267 10.22075/aaj.2025.34778.1273 FA سما قبادی دانشجوی کارشناسی، گروه نقاشی ایرانی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران. معصومه زمانی سعدآبادی دانش آموخته دکتری، گروه مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. مهران هوشیار دانشیار، گروه مطالعات عالی هنر، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران. Journal Article 2024 07 17 The ascension of the Prophet has always been one of those narratives that have been discussed in every Islamic period and have influenced the language and various fields of art, including Iranian painting and Reverse Painting on glass. Throughout history, artists have used religious and Islamic elements and symbols such as Prophet, Baraq, Gabriel, Angel, Lion and other elements in this field. Ascension in each of the arts of Iranian painting and Reverse Painting on glass has unique features that distinguish it from other works. Examining the differences and similarities of these works, from the perspective of stylistics and emphasizing the important visual elements in each work, is the aim of the present research is to answer the basic question that what stylistic features the art of Iranian painting and Reverse Painting on glass with the subject of the ascension of the Prophet and What are the similarities and differences between these works. In this regard, information has been collected through library sources and studied in a descriptive-analytical way. The results of the research by studying and comparing technical components such as drawing methods and visual components such as form, colour and decorations of 4 Iranian paintings and 4 Reverse Painting on glass indicate that despite the presence of fixed elements such as the Prophet (PBUH), Baraq, Gabriel And in all the works of Fereshte, which is the common feature of these arts, differences in the way of dealing with the subject, the way of drawing each element, the presence of other motifs, including the lion as a symbol of Imam Ali (AS), lines and colouring can be identified. In the Iranian painting, the design of each element is more flexible and dynamic compared to the Reverse Painting on glass, more details are paid and a variety of colours are used a lot, but in the Reverse Painting on glass, the colouring is done in a flat way, and also the Prophet (PBUH) is the main focus of the subject. Ascension in the art of Reverse Painting on glass, while in Iranian painting, other elements are also paid much attention. معراج پیامبر همواره جزو آن دسته از روایات بوده که در هر دوره اسلامی به آن پرداخته شده و در زبان و حوزه های مختلف هنری اعم از نگارگری و نقاشی پشت شیشه نفوذ پیدا کرده است. بررسی تفاوت و تشابه این آثار، از منظر سبک شناختی و با تأکید بر عناصر بصری مهم در هر اثر هدف پژوهش حاضر است تا بدین پرسش اساسی که هنر نگارگری و نقاشی پشت شیشه با موضوع معراج پیامبر از چه ویژگی های سبک شناختی برخوردار بوده و وجه تشابه و تمایز این آثار کدام است؟ پاسخ دهد. در این راستا اطلاعات از طریق منابع اسنادی گردآوری شده و به شیوه توصیفی- تحلیلی مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج پژوهش با مطالعه و بررسی تطبیقی مؤلفه‌های فنی از قبیل روش‌های ترسیم و مؤلفه های بصری مانند فرم، رنگ و تزیینات 4 نگاره و 4 نقاشی پشت شیشه منتخب حاکی از آن است که علی رغم وجود عناصر ثابت اعم از پیامبر (ص)، براق، جبرئیل و فرشته در تمام آثار که وجه اشتراک این هنرها است، تفاوت هایی در نحوه پرداختن به موضوع، نحوه ترسیم هر عنصر، حضور سایر نقوش از جمله نقش شیر به عنوان نمادی از امام علی (ع)، خطوط و رنگ گذاری قابل شناسایی است. در نگارگری طراحی هر عنصر نسبت به نقاشی پشت شیشه منعطف تر و پویاتر بوده، به جزئیات بیشتر پرداخته شده و از تنوع رنگی بسیار بهره گرفته شده است اما در نقاشی پشت شیشه رنگ گذاری به شیوه تخت بوده و همچنین پیامبر (ص) محور اصلی موضوع معراج در هنر نقاشی پشت شیشه است در حالی که در نگارگری به عناصر دیگر نیز بسیار توجه شده است.

https://aaj.semnan.ac.ir/article_10267_9bde76f262285bb1eaeb7b40c758b53e.pdf