اجرای هنرهای عمومی در پیاده راه های ساحلی، بستری جهت ارتقا کیفیات بصری و زیباشناختی نمونه موردی: پیاده راه های ساحلی شهری در بندر بوشهر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه طراحی شهری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی

2 استادیار، گروه طراحی شهری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی

چکیده

بزرگترین معضلی که می توان در پیاده راه های ساحلی شهر بوشهر نام برد عدم وجود غنای بصری و المان ها و جنبه های زیباشناختی ساحل می باشد. فضاهای پیاده به عنوان یکی از مهمترین بسترهای زندگی اجتماعی انسان، نقشی کلیدی در تقویت  تعاملات  اجتماعی  و ارتقاء حس تعلق و دلبستگی به شهر و زندگی شهروندی ایفا می نمایند. پژوهش حاضر بر روش تحلیلی توصیفی استوار است. با استفاده از ابزار پرسشنامه که بین 024 نفر، از هر دو جنسیت مرد وزن و با دامنه سنی 51 تا 56 سال و گروه ها و طبقات مختلف اجتماعی به صورت نمونه تصادفی به عمل آمد که  بعد از تکمیل پرسشنامه ها، در نهایت 083 پرسشنامه که واجد ارزش های کامل اطلاعاتی بود انتخاب گردید و داده ها از طریق نرم افزار
ssps  مورد تحلیل قرار گرفت. پس از جمع آوری اطلاعات میدانی از طریق ابزار پرسشنامه، روابط بین متغیرهای پژوهش از طریق آماره های توصیفی (جداول فراوان، نمودارها و ...) و آماره های استنباطی (آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن) مورد بررسی قرارگرفته است. یافته ها نشان می دهد که بین هنرهای اجرایی و ارتقا بصری زیبا شناختی  پیاده راه های ساحلی شهر بوشهر رابطه مثبت و معنا داری وجود دارد، به طوری که 6/39 درصد شهروندان اجرای هنری در پیاده راه های ساحلی شهر بوشهر  را جهت ارتقا کیفی بصری و زیبا شناختی از متوسط تا خیلی زیاد ارزیابی نموده اند. با بررسی و تحلیل های انجام شده هنرهای عمومی  به ارتقای کیفیات بصری و زیبایی شناسانه پیاده راه های ساحلی کمک شایانی کرده و در نتیجه  ارتقای فعالیت های اجتماعی و گرایش به استفاده از این گونه فضاها را سبب خواهد شد.

کلیدواژه‌ها